mütemadiyen

masal anlatıyorsunuz, uyuyorum..
kızıyorsunuz, duyuyorum..
bir bahane aranıyorsunuz, uydurulacak bir kılıf..
"neden çekilip gidilir masallardan?"
Çocukluğum kadar derin değilim, aldanıyorsunuz..
örüntülerimden çekiştirirken,
çıplağım, kör müsünüz! derimden dahi soyunup duruyorum karşınızda..
korkum da yok sonlardan,
sonlanmadan biten şeyler yeğliyorum ancak..

bana leş yiyicilerden, ustura ellerden,kazıklanmış kalplerden, mayınlardan söz etmiyorsunuz ki..

masal anlatıyorsunuz,
elbette uyuyorum..